خانم الف پنجاه و هشت یا نه ساله است.چند سال قبل با مدرک لیسانس بازنشسته شده.همسرش را در یک تصادف از دست داده.سه فرزند دارد که با خودش زندگی میکنند.زندگی کارمندی متوسطی دارد.خانم الف دو برادر و دو خواهر دارد.خواهرها وضع مالی نسبتا خوبی دارند.البته نه انقدر که مثلا ماشین های چند صد میلیونی سوار شوند،اما هر کدام شخصا بالای ۶ میلیون درامد ماهیانه و خانه شخصی و چند قطعه ملک دارند. و قادرند هر سال سفری خارج از کشور داشته باشند و لباس مارک بخرند.یکی از برادرها هم کارشناس بازنشسته یک سازمان دولتی هست و برادر دیگر ادعا میکند که مخارج سنگینی دارد .

مشکلات خانم الف و خواهر هایش از وقتی شروع شده که بچه هایش کوچک بوده اند.خانم الف صلاح نویدانسته برای بچ هایش مثلا ساعت بخرد,خواهرها میرفتند ساعت میخریدند و بعنوان کادو به بچه میدادند.خانم الف باید با بچه پنج ساله سر و کله میزده که با ساعت به مهد کودک نرود یا توی کوچه نچرخد.این مساله در مورد کفش و لباس و لوازم تحریر هم صدق میکرده،البته با ذکر این حرفها به بچه ها که مثلا پدر و مادرتان به فکرتان نیستند و....

مورد دیگر که موجب ناراحتی خانم الف و برادر های بزرگتر شده این است که دو خواهر هر سال هدیه های گرانقیمتی برای روز پدر و مادر میخرند.اگر به عروسی اعضای فامیل بروند سعی میکنند دو سه برابر بقیه هدیه بدهند,اگر خواهر و برادرها را دعوت کنند آنقدر غذاهای ور واجور درست میکنند که بقیه معذب میشوندچون حس میکنند انتظار چنین پذیرایی هم. از انها دارند.

خانم الف هر ترفندی بکار برده که خواهر ها از لحاظ تربیتی تاثیر نامطلوبی روی بچه هایش نداشته باشند.خواهش کرده وسایلی را که خودش مصلحت نمیبینه بچه هایش استفاده کنند,خواهرها برایشان نخرند.توضیح داده، کادوها را پس فرستاده، مدتی قطع رابطه کرده,اما تحت لوای دلسوزی ، آنها بهمین روال ادامه میدهند.

بنظر شما آیا دوستان و فامیل حق دارند با هدیه دادن دیگران را وسوسه کنند؟فزض کنید شما دوست ندارید دختر سیزده ساله اتان آرایش کند و لباس باز  در مهمانی ها بپوشد.بعد خواهرتان کیت لوازم ارایش و لباس خیلی تنگ و کوتاه هدیه بدهد یا مدام وسوسه اش کند که مادرتان میتواند وام بگیرد و شما ها را ببرد مسافرت خارج از کشور و...

اینها دردل های خانم الف بود که امروز به دیدن من آمده بود.