دو سه ساعت قبل بود که خبر را از یکی از دوستان'از  طریق تلگرام گرفتم. خبری که سه کلمه پر از درد بود:

روژین به ارامش رسید

خبر ناگهانی نبو'اما برای من دردناک بود.هنوز همراه با اشک مشغول نوشتن هستم.میدانم واقعا به ارامش رسیده.میدانم که چقدر شجاع بود و چقدر مقاومت کرد'اما نبودنش برایم دردناک است.

روژین را دوستان وبلاگی با وبلاگ" مهربانی شما چه رنگیست"  میشناسند.روژینی که مهربانی خودش مثل یک رنگین کمان بود.

چند ماه قبل با همه مشکلاتی که داشت برایم دارو فرستاد.

دارم به همه پست هایی که نوشته فکر میکنم.به سفرنامه های زیبایش.به روند درمانش.به شجاعت و مهربانیش.

بارها به خودش گفته بودم که برای من الگوی مقاومت است.خودش و همسرش الگوی یک زندگی مثال زدنی 'یک زندگی پر از عشق و ایثار.

ارام بخواب نازنین.دوستان دنیای مجازی دلتنگت هستند .

برای همسر و خانواده ات صبر ارزو میکنم