25 نوامبر روز جهانی منع خشونت علیه زنان است.در تعاریف رسمی,هر عملی که موجب ازار روحی یا جسمی طرف مقابل شود,خشونت محسوب میشود.با این تعریف طیف گسترده ای از اعمال خشونت به حساب میاید.از تحقیر و توهین و سرکوفت زدن و تحت فشار گذاشتن و تبعیض قائل شدن گرفته,تا خشونت فیزیکی که از یک ضربه مثل پشت دستی یا هل دادن گرفته,تا قتل را شامل میشود.
اینکه یک روز جهانی برای این مورد در نظر گرفته شده,نشان دهنده این است که اولا میزان و نوع خشونتی که بر زنان اعمال میشود,بسیار بیشتر از مردان است.ثانیا این اعمال خشونت مختص یک سرزمین نیست.,شدت و نوع خشونت متفاوت است.
نکته دیگری که متوجه شده ام این است که در مناطقی از جهان,اداب و رسوم قدرت بیشتری از قوانین دارند.
نمونه هایش سوزاندن زنان هندو بعد از مرگ شوهرشان درهند ,خ.ت.ن.ه. دختران در بعضی کشورها, رسومی مثل خون بس یا ناف بری هست.
تبعیضی که در بعضی خانواده ها در ارتباط با تغذیه و پوشاک دختران و پسران نهادینه شده,یکی دیگر از این موارد است.
مورد دیگری که کمتر در موردش بحث میشود,این است که بار کنترل موالید عمدتا بر دوش زنان است.زنها از قرص,امپول,دستگاه و غیره بیشتر استفاده میکنند و در نتیجه مضرات و اثار سوء جسمی و روحی این تحمیل را هم به دوش میکشند.
در مورد تشویق به فرزند اوری هم باز همین رویه هست.در بعضی مناطق,زنان بی هیچ امکاناتی وادار میشوند به فرزند اوری مکرر و خطر مرگ و میر حین زایمان را بجان میخرند.منظورم شهرهای برخوردار یا لزوما کشور خودمان نیست,مناطقی که نه دسترسی به بیمارستان و ما مای تحصیل کرده دارند,نه تغذیه مناسب,نه اب اشامیدنی سالم.
دردها را همه میدانند.برای درمان شاید کارهایی که از دست ما بربیاید شروع کردن شکستن این چرخه در خودمان و خانواده هایمان باشد حد اقل زنان دست از ظلم کردن برعلیه هم جنسانشان بر دارند,مادرا غذا و پوشاک بهتر را به فرزند پسرشان اختصاص ندهند.اگاهی سازی کنیم.در باره اش حرف بزنیم.اثرات خشونت را به ظالم و مظلوم نشان دهیم.
+ نوشته شده در چهارشنبه سوم آذر ۱۳۹۵ ساعت 12:44 توسط مینو چهر میرزاده
|