دوروز قبل روز جهانی منع خشونت علیه زنان بود.افراد و گروههای مختلف توضیحات مفصلی در این باره داده بودند.
خشونت به هر نوع عملی اطلاق میشود که موجب ازار طرف مقابل بشود.این عمل میتواند فیزیکی'کلامی یا احساسی باشد.فیزیکی که همان ازار فیزیکی جسمی و یا جنسی هست' کلامی مثل توهین و تحقیر و تهدید و تمسخر و...و احساسی و عاطفی هم مثل بی اعتنایی کردن و نادیده گرفتن.البته این بحث و مصادیقش انقدر مفصل است که در موردش کتابها نوشته شده.
در همین یکی دو روزه مطلبی هم خواندم در ارتباط با خشونت برعلیه سالمندان که ظاهرا امار ان در ایران رو به افزایش است .بنظر من در این مورد هم زنان بیشتر در معرض اسیب هستند.
زنان سالمند بیشتر تنها میمانند.مردان در هر سن و سالی از نظر عرف جامعه میتوانند ازدواج مجدد داشته باشند.
معمولا اگر مردان دچار بیماری و از کار افتادگی شوند' زنان از انان مراقبت و نگهداری میکنند اما انچه شاهد بوده ام کمتر مردی حاضر است از زن ناتوانش نگهداری کند.
زنان سالمند از طرف فرزندانشان'بخصوص فرزند پسر تحت فشار هستند در صورتیکه مردان هنوز سلطه خود را حفظ کرده اند.
اغلب با سالمندان بگونه ای رفتار میشود که گویی موجودی اضافی هستند و کمتر کسی به نیازهای روحی انها توجه میکند.
در جامعه ما نه زندگی سنتی چندان طرفداری دارد'نه امکانات مدرن مثل خانه سالمندان مجهز و دولتی یا کم هزینه رواج دارد.در نتیجه نه امکان مراقبت فرزندان از سالمند هست'نه امکان استفاده درست از خانه سالمندان.
این هم نوعی خشونت است که کمتر در باره ان بحث میشود.
به امید روزی که انسان سالاری برجوامع حاکم باشد و کودکان و زنان و مردان و سالمندان بتوانند زندگی مطابق شان یک انسان را داشته باشند.
+ نوشته شده در سه شنبه ششم آذر ۱۳۹۷ ساعت 2:15 توسط مینو چهر میرزاده
|