زمزم

دختر و پسرهای را میبینم که از هر قشر و طبقه ای ،کارشان شده خیبان گردی، چرخیدن در فست فودی ها و کافی شاپ ها،قرار و مدار گذاشتن با رفقا ،با هزینه پدر و مادر .اگر پدر و مادر سوالیبپرسند؟صدایشان را سرشان میاندازند که: من میخواهم خودم راهم را انتخاب کنم.به کسی ربطی ندارد که من چه میکنم.جوان عزیز:بفرما خودت کار کن، همه هزینه هایت را تامین کن، عواقب تصمیماتت را هم بپذیر بعد بگو به کسی ربطی ندارد.

فلان خانم ازدواج کرده، شغلی دست و پا کرده که به زحمت کفاف  لباس و ایاب و ذهابش را بدهد، شوهر را وادار میکند سه شیفته کار کند تا هزینه ریخت و پاش هایش تامین شود،اگر با هزار قرض ماشینی خریده اند سندش را به اسم خانم بزند، خانه داری را هم وظیفه زن نمیداند،شوهر چشمش کورامور مربوط به منزل را هم انجام بدهد.بهانه اش برابری زن و مرد است.

آقا ازدواج کرده، همسرش شغلی با درامد بالا دارد.هزینه های زندگی مشترک را به گردن خانم میاندازد وحقوقش را برای پدر و مادرش هزینه میکند یا پس انداز میکند ، چون از نظر ایشان آن دوره ای که زنها خانه دار بودند و مردها عهده دار هزینه زندگی،گذشته.انتظار هم دارد که  زن دستپختش عالی باشد، خیاطی و گلد،زی و شیرینی پزی و...وارد باشد.دستی در موسیقی و نقاشی هم داشته باشد ،بد نیست.

کمی بیشتر در مورد این مقوله ها مطالعه کنیم بد نیست.