این روزها همه جا صحبت از گران شدن و گاهی کمیاب شدن اجناس هست.در یکی از شبکه های اجتماعی عکسی دیدم که فردی سبد چرخ دار یک فروشگاه را پر از روغن کرده بود و ظاهرا به طرف صندوق میرفت.عکس دیگری از یکی از فروشگاههی بود که نوشته بود"رب تکی 14000 تومان و رب به تعدا 16000 تومان.

اینجا و انجا خبرهایی میشنویم که عده ای مشغول انبار کردن مایحتاج عمومی در خانه هایشان هستند.عده ای هم در شبکه های اجتماعی پست هایی منتشر و دیگران را تشویق میکنند که :نخرند تا ارزان شود.

در این میان کمتر مطلبی دیدم که مردم را راهنمایی کنند که چطور با صرفه تر زندگی کنند.

ادم هایی هستند که در مورد هر خریدی اول فکر میکنند که چقدر به ان جنس احتیاج دارند؟ایا مشابهش را در خانه دارند؟ایا بدون خرید ان واقعا کارشان لنگ میماند؟

در مورد خوراکی ها و مایحتاج روزمره هم همیشه با لیست خرید به فروشگاه میروند و دقیقا انچه را که مورد نیازشان هست خریداری میکنند.سعی میکنند از خوراکی های هوسانه کمتر مصرف کنند یا در چنین اوضاعی انها را از لیست خرید حذف کنند.

شخصا امسال بخاطر گرانی بعضی میوه ها را اصلا نخریدیم.دور خریدن اجیل را خط کشیدیم.در سالهای اخیر سالی یکبار برای یکی از پسرهایم که ایران  زندگی نمیکند مقداری اجیل میفرستادم.شک دارم که امسال بتوانم اینکار را انجام دهم .مغز گردو هفته قبل هر کیلو صد و هفتاد هزار تومان بود و با پول پست میشود دویست و سی هزار تومان.

البته من هم مثل خیلی از هموطن ها از این وضعیت راضی نیستم.اینکه قیمت ها ساعت به ساعت تغییر کند.اما برای مقابله کاری جز اینکه با حساب و کتاب بیشتری زندگی کنم از دستم بر نمیاید.ضمن اینکه زمانهایی هم که وضع عادی بوده از موقعیت مالی بالایی برخوردار نبوده ام که بتوانم هر طور دلم میخواهد خرج کنم .

شما با صرفه جویی موافقید؟چه راههایی برای صرفه جویی بنظرتان میرسد؟