زمزم

روز چهارشنبه هفته قبل به دکتر مراجعه کردم.مجددا دستور عکبرداری داد و گفت برای تسریع در بهبودی بهتر است از روز شنبه چند جلسه ای فیزیوتراپی بروم و آتل را هم تا آخر خرداد و ویزیت بعدی  داشته باشم.

روز شنبه به فیزیو تراپی معرفی شده رفتم.همانجا آتل را باز کردند و یکساعتی کار کردند و دو باره آتل را بستند.حدود هشت بعد از ظهر از ففیزیو تراپی بیرون آمدن.هنگام خروخ یک لحظه احساس کردم زمین زیر پایم خالی شد و نقش زمین شدم.

پسرم با کمک چند نفر به زحممت از جا بلندم کردند اما دیدم قادر نیستم پایم را روی زمین بگذارم.

این بار به یک بیمارستان دولتی که فکر میکنم عمده کارش مربوط به همین موارد و تصادفات و جراحی های ارتوپدی باشد مراجعه کردیم.

خوشبختانه علیرغم شلوغی اورژانس,از مامور دم در گرفته تا کادر اطاق معاینه و بخش عکسبرداری و پزشک مربوطه , همه با حوصله و خوشرویی کارشان را انجام دادند.

تا حدود دو و نیم صبح در بیمارستان چمران بودیم.پزشک کشیک نهایت دقت را انجام داد و وقتی نتیجه عکبرداری برایش مشکوک بود,دستور سیتی اسکن داد و معلوو شد قوزک پایم شکسته.پا را گچ گرفتند و گفتند حد اقل یکهفته نباید فشاری به پایم وارد شود.

به خانه که رسیدم تورم و کبودی زانو و مچ پای دیگرم هم شروع شد که باند کشی بستم.فعلا اسیر تخت شده ام و غذا را هم داخل اطاق میخورم و دعا میکنم در این سن شکستگی جوش بخورد.

از احوالپرسی همه دوستان ممنونم.واقعا برایم قوت قلب بود.