چند روز قبل شوهر یکی از خانم های فامیل فوت کرده بود.فامیل های مختلف از شهر زادگاهش و از سایر شهرستانها و استانها آمده بودند برای مراسم تشییع جنازه و ختم.آنهایی که در این شهر محل سکونتی نداشتند,از شب قبل اطراق کرده بودند منزل فرد فوت شده و رسیدگی به آنها هم شده بود مساله دیگری برای صاحب عزا.

خواهر و برادرهای من هم در تشییع جنازه شرکت کرده بودند.میگفتند عده ای در آرامگاه میپرسیدند که در کدام سالن ناهار میدهند؟ بعد که فامیل برای ناهار به سالن میروند,متوجه میشوند که جمعیت چهار پنج برابر تعدادی هست که در تشییع جنازه حضور داشته اند.

کمی که پرس و جو میکنند,متوجه میشوند که عده ای هر روز به آرامگاه سر میزنند و آدرس سالن را به دست میاورند و به دوستان و اقوام هم خبر میدهند و میروند که ناهاری مجانی بخورند.

فکر میکنم چه به روزمان آمده.یعنی مردم تا این حد فقیر شده اند؟یا تن به کار نمیدهند 

اصلا چرا این مراسم روز به روز پر دردسرتر میشود.چرا حتی فامیل های درجه سه و چهار چند ساعت رانندگی میکنند و بعد هم اطراق میکنند منزل صاحب عزا و احتمالا هر کدام هم خواسته ای دارند.

نمیشود مراسمم ختم را در سالنی در جوار آرامگاه بصورت خیلی مختصر برگزار کنند و تمام شود؟

در بعضی خانوادها که اقوام نزدیک تر تا چند روز در خانه صاحب عزا میمانند.کاش این تجملات غذا دادن و. سالن گرفتن تعدیل میشد.